را كه خوددارى مىكنند ، به‌كار و كوشش تحريك و تحريص مىنمايد . هر كس رنجى متحمل شده در نظر بگير ، رنج كسى را به‌غير او نسبت مده و همان مقدار كه زحمت كشيده و در راه تو فعاليت كرده ، قدر بدان ، نه اينكه مقدارى از رنج او را نديده بگيرى . هرگاه مردى عالىمقام و داراى تبارى بلند ، رنج كمى متحمل شد ، علو مقام او باعث نشود كار كوچك وى را بزرگ جلوه دهى ، همچنين اگر مرد گمنامى كار بزرگ و ارزنده‌اى انجام داد ، گمنامى او سبب كوچك شمردن كار او نگردد . هرگاه گرفتار مشكلاتى شدى كه تو را رنج مىدهد يا امرى بر تو مشتبه شد ، به‌خدا و رسول رجوع كن ، چه خداوند درباره قومى كه خواستار راهنمايى آنان بوده فرموده است : « يا ايّهاالذين آمنوا اطيعو الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم فان تنازعتم فى شىء فردّوه الى الله و الرسول « 1 » » ( اى كسانى كه ايمان به‌خدا آورده‌ايد ، خدا و رسول و متصدى امر خود را فرمان بريد ، سپس اگر در امرى ميان‌تان نزاع و اختلاف افتاد ، آن را به خدا و رسول واگذار كنيد . ) . واگذارى به خدا توجه به آيات محكم و صريح قرآن و واگذارى به‌رسول ، توجه به سنن و احاديث پيغمبر ( ص ) است . احاديثى كه همه در آن متفقند و در نسبت آنها به آن حضرت اختلافى نيست . * * * براى قضاوت و داورى در ميان مردم ، كسى را انتخاب كن كه به

--> ( 1 ) آيه 58 از سوره 4 ( نساء ) طبق نوشته تفاسير و تصريح روايات شيعه مراد از « اولىالامر » هر حاكمى نيست ، بلكه مقصود از آن فقط ائمه اطهار - پيشوايان معصوم - است . . . براى توضيح كافى به تفاسير معتبر مراجعه شود . م